Ik ben, zoals waarschijnlijk wel opgevallen is, ontzettend gek op kinderen. Ze zijn nog zo puur en eerlijk. Onbezorgd en van geen kwaad bewust. Vooral baby’tjes maken me dolgelukkig, het zijn kleine wondertjes.
Ik heb tijdens mijn stage in de kraamzorg 3 bevallingen meegemaakt. Ik kan bijna niet omschrijven hoe ontzettend mooi dat is. Niet zozeer de bevalling op zich maar alles er om heen. De ouders, de emoties, de blijdschap en opluchting wanneer het kindje wordt geboren en het wonderschone beeld wanneer het kindje op mama’s buik wordt gelegd. Het kippenvel moment wanneer papa de navelstreng doorknipt. Het is het meest indrukkenwekkendste wat je mee kan maken. Ik voelde me ook altijd zeer gevleid dat ik bij zo’n intiem moment van een gezin mocht zijn.
Baby’tjes zijn zo teder en afhankelijk van je. Ik vind het heerlijk om met ze te knuffelen, voor ze te zorgen en er gewoon naar te kijken. Alles is nog zo klein en het ziet er zo breekbaar uit. Het is af en toe gewoon ongelofelijk.
Tijdens mijn werk op het kinderdagverblijf stond ik maar al te graag op de babygroep. Ik kan echt genieten van die kleine simpele dingen als een lachje of het in slaap wiegen. Veel collega’s willen liever een oudere groep, omdat ze daar activiteiten mee kunnen doen. Ik geniet juist van de rust, de kalmte. Ik ben me er bewust van dat dat een ook een wisselwerking is.
Alle baby’tjes zijn leuk en lief, ze zijn gewoon schattig. Maar er zijn ook altijd een paar wonderschone baby’tjes. Die van top tot teen, helemaal perfect zijn. Dat je elke keer als je naar ze kijkt onder de indruk bent van hoe mooi ze zijn. Dat je het gewoon niet kan geloven, hoe alles klopt aan zo’n kindje. Ik had dat eerlijk gezegd nog nooit mee gemaakt totdat ik Connor voor het eerst zag.
Mijn god, echt alles klopt aan hem. Hij is echt een baby’tje, lekkere dikke spekbeentjes en armpjes. Precies zoals een baby’tje hoort te zijn. Hij heeft ietwat donkere haartjes die altijd super stoer in een hanekam zitten. Grote blauwe ogen met lange donkere wimpers waar elke vrouw jaloers op is. Het perfecte fijne gezichtje, mooi neusje en een hemels mondje. Met zijn grijpgrage handjes en zijn kleine voetjes met lange teentjes maakt ie me iedere keer aan het lachen. Het hele weekend heb ik me weer verbaasd om zijn teentjes. Kan me niet heugen dat ik ooit zo’n mooie teentjes heb gezien. Ik weet dat het ontzettend raar klinkt maar alles is zo mooi aan hem.
Daarnaast is het een echte pretletter, heb nog nooit eerder een baby van 8 maanden zo horen schaterlachen als dat hij doet. Zijn broers zijn het helemaal voor hem, wat ze ook doen hij ziet overal de lol van in.
Hij kan knuffelen en kussen als de beste. Hij pakt je echt vast en doet zijn mondje open of legt zijn hoofdje tegen je aan. Vooral als ik met hem rondloop en hem wieg word hij helemaal rustig.
Als Erna en ik het over hem hebben kunnen we er beide niet over uit hoe mooi hij is. Connor is namelijk een cadeau’tje. Niemand had verwacht dat hij nog zou komen.. sterker nog Erna was al paar maandjes in verwachting toen ze er pas achter kwam! Het is ongelofelijk dat zo´n wonderschoon mannetje opeens een prachtig gezin verblijd.
Connor betekend Wilskracht en we weten nu al dat hij zijn naam eer aan doet. Hij is perfectie ten voeten uit!
xN
Nieuwste reacties